gece kediyle oynuyor
gözlerinden geçen ışığa tutunup
kendini tartıyor duvardaki kelebek
rengini vereceği bir sözcük arıyor

çam kirli duvar eski
kerpiç erimiş tarih yorgun
ırmaklar gibi çığlıklarıyla
pençeleri dolduruyor zamanı

umut geniş bir tarla
yağmurlarla dolar göğsü
bir canyoldaşının türküsü
köyün uykusundan geçer
ay yürür dağlara doğru
kitaptan bir harf düşer
kedinin gözüne
adını arar dipnotlarında
ruhunu verir camdaki görüntüsüne
gece salar soluğunu karanlıklara
kedi gülümser harf yerini bulur

zavallı gece suskun
aslan kedi gururlu