Bu gece sakıncalı ay ışığında bile kan
Şarkılar söyleyecek kadar umursamaz değilim
Elma şekeriyle boyacı sandığını karıştırmış çocuklar
F Tipi koğuşlara benzedim... Duvar!

Sesim sustu, derinde, amfora sürgününde
Ok yayından fırlamış bulmak imkânsız gibi
Ellerim şehir terliyor mendili uzaklıklar
Yetişmez umut bile puslu menzillerime

Gece can çekişiyor! Umut kara, ay kuytu
Sokağım çıkmaz, kedinin mırıltıları kara
Ya bu tekerlek izi ne, kedinin üzerinde?