"Bizim eve bir kedi dadandı," diyor,
"kaybolup kaybolup ortaya çıkıyor gene.
Şiir de öyle olsun senin için:
İlişkini kesme; açık bir kapı bırak,
Dönüp gelsin arada bir."
Yas kayıp bir kedidir
Diye düşünüyorum,
Anlatmadan nasıl bir kış akşamı
bahçeye çıkıp dönmediğini bir daha,
lamba direklerine astığım ilanların
ıslanıp dağıldığını yağmurda günlerce,
bir iki defa eve döndüğümde
bir tıktırtı duyup odaları boş bulduğumu
ve sonunda her şey gibi
alıştığımı bu yokluğa da.
"Gene de," diyorum kendi kendime
telefonu kapattıktan sonra,
"bir rüyada geri geliyor hâlâ bazen,
kuyruğu dimdik, başı havada.
Eğilip okşadığımda kulaklarının arkasını
eskisi gibi yere devrilip
uzatıyor bacaklarını hemen,
gözleri kapanıyor, gövdesi geriliyor;
ama hiçbir şey söylemiyor artık."